week 4: De week van het Project. - Reisverslag uit Nairobi, Kenia van Kimberly Lambregts - WaarBenJij.nu week 4: De week van het Project. - Reisverslag uit Nairobi, Kenia van Kimberly Lambregts - WaarBenJij.nu

week 4: De week van het Project.

Door: Kimlaa

Blijf op de hoogte en volg Kimberly

26 Januari 2010 | Kenia, Nairobi

Week 4: De week van het project.

maandag 25 januari 2010:

Hallo lieve allemaal,

Vandaag alweer maandag de tijd vliegt voor bij als je het naar je zin hebt. Vannacht ben ik om 3 uur wakker geschrokken en zag ik in mij verbeelding een hele grote spin naast me hoofd lopen. Ik ben meteen uit bed geschoten en heb me licht aangezet. Natuurlijk kon ik niks zien dus heb ik een liniaal gepakt en heb me kussen er mee omhoog getild ook niks natuurlijk. Ik ben naar de woonkamer gegaan omdat ik van plan was daar veder te gaan slapen. Toen zei er iets in mij doe het niet ik weet zeker dat er daar veel grotere spinnen zijn. Ik was volgens mij nog half aan het dromen want ik kon alleen maar aan spinnen denken echt verschrikkelijk. Toen vanmorgen me wekker ging was ik echt doodop. Ik ben toch maar wel opgestaan heb ontbeten en ben naar het babyhome gegaan. Hier heb ik de baby’s van de babyroom te eten gegeven en heb ik ze samen met de hulp van die kamer in bad gedaan en aangekleed. Tenminste ik heb ze aangekleed en lekker verzorgd en de hulp heeft ze in bad gedaan. Toen ze allemaal weer lekker schoon waren ben ik even met ze gaan spelen en heb daarna een fruithapje voor ze gemaakt. Zoals gewoonlijk is dit banaan er is namelijk niks anders. Toen ze klaar waren met hun fruithapje ben ik pauze gaan houden. Naar de kleine break ben ik met de baby’s gaan lopen. Je ziet ze steeds veder groeien. Na het lopen zijn ze gaan eten en tijdens het eten was Runda heel huilerig dus had ik er op me schoot gezet. Binnen 10 minuten keek ik en lag ze te slapen op me armen het lekker dotje. Ik heb haar verschoond nog even geknuffeld en in bed gelegd terwijl dit alles bleef ze gewoon doorslapen. Toen ben ik lunch pauze gaan houden en heb ik me was gedaan. En ik heb voor de verandering lekkere yoghurt op met stukjes appel erdoor. Na de pauze ben ik naar de girlsschool gegaan. Ik zou namelijk een les geven in groep 7 gericht op tanden natuurlijk. Het was heel leuk ik heb ze eerst een stuk theorie gegeven in het engels over hoe een tand is opgebouwd. Daarna zijn we met plakverklikkers aan de gang gegaan. Eerst kwamen er twee meiden naar voren en die mochten het proberen uiteindelijk wou heel de klas ( 75 meiden) en waren ze allemaal aan het lachen om hun blauwe/paarse tong. Ik heb als laatst nog een poetsinstructie gegeven en daarna kwamen er nog verschillende meiden met vragen. De een had een vraag over haar tong en het bleek dat ze een mondziekte had dus ik heb haar en nog een meisje die langs kwam meteen op het lijstje van de tandarts gezet zodat hij het ook kan beoordelen. Daarna ben ik samen met Naomi de kamer in gegaan en hebben we veder geschilderd. We zijn alweer een stukje veder. Naar anderhalf uur geschilderd te hebben zijn we terug gegaan naar huis en daar zijn we bij de koeien gaan kijken. Ze hebben allemaal een naam. De een heet patrick ( de wachter) De andere heet Zuster Henrietta, de een heet Veronica en de andere Yacintha ( dit zijn de dochters van Mildrith). Alleen zuster Henrietta de koe moet binnenkort weg omdat ze teveel eet en niks produceert van melk. Daarna zijn we ons toetje gaan eten. Een lekkere Papaja die William de tuinman de dag ervoor uit de boom heeft gehaald. Het was heel lekker met een beetje suiker en limoen erop. Daarna ben ik gaan douchen en heb ik me avond eten op een tosti. En toen ben ik veder gegaan aan me huiswerk zoals gewoonlijk me dagverslag maken enz enz.

Een hele dikke kus en heel veel liefs van Kimberly.

dinsdag 26 januari 2010:

Jambo!

Vandaag weer een nieuwe dag. Ik ben zoals normaal half 8 opgestaan en heb ontbeten. Daarna ben ik naar het babyhome gegaan. In de babyroom heb ik geholpen met het ontbijt te geven. Daarna ben ik naar admission gegaan naar de kleinste baby’s. Ik heb hier flesjes gegeven lekker geknuffeld en poep luiers verschoond. Toen ben ik even pauze gaan houden. Toen ik terug kwam zaten de baby’s van babyroom buiten en ben ik daar bij gaan zitten. Het was vandaag trouwens een speciale dag want er werd namelijk een tweeling terug opgehaald. Wat ik volgens mij al een keer verteld heb niet alle kinderen zijn wees. Deze twee waren dus geen wees en vanaf vandaag ziet hun toekomst er een stukje beter uit. Het was heel leuk om te zien en vooral ook dat ze met ze tweeën bij elkaar blijven. Naar deze gebeurtenis ben ik lekker met Jane gaan kroelen en spelen. Deze baby heeft een hele geschiedenis die eigenlijk te zielig is om te vertellen maar toch ga ik het doen. Toen Jane geboren werd heeft haar moeder voor haar gezorgd niks aan de hand. Na twee weken is de moeder overleden en is de baby naar haar oma gegaan. De oma overleed ook en toen is Jane weer terug gegaan naar de vader. De vader had geen idee hoe met baby’s om te gaan dus maakte van zijn hand een kommetje en deed daar wat melk in en zette het tegen Jane’s mond. Dit werkte natuurlijk niet dus dan hield hij ook Jane’s neus dicht. Hierdoor stik je dus bijna. De vader heeft het opgegeven en Jane in een hoekje van het huis gelegd om dood te gaan. Maar gelukkig had het gezin nog een tante die heel benieuwd was naar Jane. Naar een paar keer geprobeerd te hebben om Jane te zien lukte het de tante dan toch om Jane te zien. Vel over been ondervoed en ze woog nog maar iets van 2.8 kilogram. De tante heeft haar gelukkig meteen naar het babyhome gebracht. En nu maakt Jane het gelukkig heel goed. Een lekkere dikke meid en een lachebekje eersteklasse. Dus het kleine beetje aandacht wat ik Jane extra kan geven geef ik meteen. Jane is nu 17 maanden oud en kan nog niet staan omdat ze geen goede spierontwikkeling heeft gehad. Vandaag ben ik heel veel met haar bezig geweest en wat denk je Jane stond op twee voeten met hulp van mij. Ze vond het nog wel eng maar naar een paar keer proberen zag je dat ze het leuk vond. Echt geweldig om een baby zo vooruit te zien gaan (natuurlijk in een paar weken). Toen ik hier namelijk kwam kon Jane nog niet staan maar werd het wel telkens geprobeerd. Ik ben hierna Millie het flesje gaan geven en toen ben ik pauze gaan houden. Ik heb in me pauze zoals gewoonlijk een tosti gegeten en me was gedaan en ik heb nog gelezen in het boek Voor altijd ( wat ik geleend heb van Annelies). Mooi boek Annelies! Na de pauze ben ik naar de babyroom gegaan en heb ik ze verschoond weer lekkere poepbroeken. Ik moet zeggen in het begin was het echt nee dit doe ik niet maar nu gaat het al stukken beter en heb ik me eigen plan van aanpak gewoon in bad! Hahah. Naar het verschonen ben ik weer met ze naar buiten gegaan en hebben we lekker gespeeld. Ik heb natuurlijk Jane weer gepakt en om niet te vergeten Runda ook!
Het lopen bij Runda gaat heel goed en ze staat ook steeds vaker alleen op haar eigen benen zonder iemand vast te houden. Als ze straks loopt is het een echte boef ze kan er nu al wat van maar straks is ze niet meer te temmen. Hahah. Toen was het alweer tijd voor ze om te gaan eten en ben ik naar admission gegaan en heb daar de baby’s de fles gegeven. Toen was de stagedag weer om en ben ik naar huis gegaan. Eerst gedoucht daarna eten gemaakt een lekkere salade met rijst, komkommer, tomaat, ui, mais en een paar barbecue worstjes erbij. Daarna ben ik me dagverslag gaan maken en ben ik gaan slapen.

Dikke kus vanuit Kenia!

Kimberly!

Woensdag 27-01-2010

Wat een beestenboel!

Oh nog even over gisteren dat zul je altijd zien. Als je net je dagverslag op internet hebt gezet. Loop je samen door de gaan met Barbara en die schrikt dus ik gil en ren al weg want ik wist genoeg. Gevolgd door Barbara natuurlijk staan we samen op de bank. Er zat weer een grote spin. Dit keer zei ik nou ik durf het wel aan hoor. Ik met een glas ernaartoe het glas erop gezet papier gepakt papier eronder geschoven. Maar toen ik hem optilde en hem dichtbij me had ging het toch mis ik liet hem van angst weer uit me handen vallen en ben snel terug gerend naar Barbara en weer veilig hoog op de bank bij haar gaan staan. Naomi lag al te slapen maar ik toch heel lief voor ons uit bed gekomen en heeft de spin buiten gegooid. De deur stond nog open want Naomi was net weer binnen hebben we weer bezoek dit maal een kikker. Dit vind ik dan weer niet eng maar uiteindelijk was Pamela de gene die hem buiten heeft gezet. Toen de kikker buiten was zat de spin van nog geen 2 minuten geleden ook alweer binnen. Dus Barbara en ik weer totdat Pamela hem dood trapte ahh wat was ik blij. Ook al hou ik van dieren. Maar over vandaag ik ben vandaag iets langer blijven liggen omdat ik zo slecht had geslapen ik word iedere nacht rond drie uur wakker met de gedachte beesten in bed te hebben. En ik kan echt niet veder slapen totdat me deken uit bed is omdat ik denk dat ze daar onderliggen. Vervolgens word ik rond 6 uur wakker omdat ik het koud heb. Dus ik ben tot 9 uur blijven liggen ik had namelijk ook hoofdpijn. Daarna heb ik even wat gegeten en ben ik naar de baby’s gegaan. Ik heb natuurlijk weer lekker met ze geknuffeld. Toen was het middag pauze de andere kleine pauze heb ik overgeslagen omdat ik pas om 10 uur begon. In de middagpauze heb ik de afwas opgeruimd, me kamer geveegd en gedweild en het gezamenlijk deel geveegd en opgeruimd. Na de pauze ben ik naar babyroom gegaan en heb ik ze mee naar buiten genomen. Ik heb heerlijk met ze gekroeld en om ze gelachen hoe ze met een stuk watermeloen zaten. Ze krijgen eigenlijk alleen maar banaan dus vandaag was wel even wat anders voor ze. Toen ben ik voor ze het eten klaar gaan maken en daarna was de dag alweer over. Toen kwam Barbara thuis met een heel naar verhaal. Er is deze week het een en het ander gebeurt er kwam gisteren avond een meisje voor Barbara. Naomi en Barbara hebben hier gezellig buiten mee gepraat. De regel is namelijk geen mensen in ons huis. Dus hebben ze buiten gezeten. Het was 8 uur dus wilde ze het meisje naar huis brengen samen met de wachter en William. Veder dan de poort kwamen ze niet want Mildrith is met een klacht over teveel lawaai maken naar de Zuster gegaan. De zuster riep Naomi, Barbara dan ook meteen bij hun. Ze kregen te horen dat ze te lawaaierig waren het meisje was er te lang ze was er misschien 45 minuten. En lawaai was er niet ze hebben gewoon normaal gepraat met elkaar. Maar oke laat dit allemaal staan. Wat heeft zuster Henrietta nou gedaan ze is naar de zuster gegaan die op de girlsschool werkt en heeft over dit meisje wat Barbara kwam opzoeken gezegd dat ze heel onbeleefd was. Vandaag had het meisje toestemming om met een ziek meisje mee te lopen naar het ziekenhuis. Toen ze terug kwam was de docent die haar toestemming had gegeven al weg. En de zuster wist dat ze toestemming had maar heeft haar toch op het matje geroepen. Toen het meisje buiten kwam had ze een bloedneus en was ze natuurlijk heel hard aan het huilen. Ze durfde niet meer in de buurt van Barbara te komen. Dit is dus echt te laf voor worden. Naomi en ik hebben er met Barbara over gepraat en daarna ben ik soep gaan maken. Verse soep helemaal zelf gemaakt op de manier van Moeders! Goh is toch nog wel handig moet ik zeggen als je zelf goed soep kan maken. Daarna wou ik gaan douchen dus ik loop de coach kamer in omdat de douche’s bij ons geen goede druk hebben en er zeg maar 0,0 procent water uit komt. Net uitgekleed loop ik tegen me grote vriend de Kakkerlak op. Snel een handdoek gepakt en Naomi de reddende engel kwam me alweer te hulp Gelukkig! Daarna ben ik me dagverslag gaan maken en hebben we buiten een kopje koffie gedronken met William. Zit ik rustig op me kamer hoor ik Naomi in een keer vanuit haar kamer aahahhaha er zit iets er zit iets roepen. Zat er toch zeker weten gewoon een kat in haar kamer. Hahahah :P We hebben hem snel weggelokt. Dit is trouwens het katje wat je de salamander ziet op eten. Hij was denk ik nu op zoek naar iets lekkerder’s om te eten.

Zo vandaag heb ik weer een heel a4tje voor jullie vol geschreven en dat vind ik ook wel weer genoeg eigenlijk. Want ik ben nu ook wel zo een beetje uitgepraat.

Ik zou zeggen tot de volgende keer maar weer!

Dikke kus Kimberly.
Veel liefs uit het dierrijke Kenia.

donderdag 28 januari 2010.

1 vreselijke dag die voor altijd in me geheugen gegrift zal zijn.

Vanmorgen heb ik me voor de verandering verslapen. Ik denk dat dit zo zijn reden heeft gehad. Ik werd ten eerste met veel pijn wakker van 11 muggenbulten. Zo erg heb ik het nog nooit mee gemaakt maar me benen zijn net de Himalaya maar dan in het klein zo bultachtig. Toen kwam Barbara thuis (huilend). Ik ben met haar gaan praten en wat bleek nou de zuster heeft voor heel de school een besluit voor Barbara genomen. Dit was dat de kinderen niet zo dichtbij Barbara mochten komen omdat dat allemaal niet nodig was. De meiden waren dus bang om in de buurt van Barbara te komen. En wat je ook kan begrijpen is als een zuster even de wet voor je uitmaakt je jezelf in een hoek geduwd voelt worden. Dit alles is ook nog is gebaseerd op leugens van de zusters. Ze zei tegen Barbara dat ze dit moest zeggen omdat de kinderen anders van haar zouden stelen en misbruik zouden maken van haar. Dit is om iets wat al zoizo niet in haar taken pakket behoort om zich met Barbara te bemoeien. Het meisje waar ik gisteren over vertelde wat geslagen was door de zuster moest alweer bij haar komen omdat ze heel onbeleefd was ( volgens de zuster). Ze werd door de zuster ook nog is voorschud gezet voor heel de school. En de leraren hebben heel gemeen tegen haar gedaan om het feit dat haar ouders gescheiden waren. Toen Barbara klaar was met alles uitleggen aan mij zijn we naar het babyhome gegaan om uit te leggen waarom ik er niet was en deze dag bij Barbara zou blijven. Pamela snapte dit volkomen maar de rest deed er maar raar over. Pamela vertrekt trouwens morgen. Dit is omdat er iets tussen haar en de zuster van het babyhome is voorgevallen en het heeft allemaal met onrecht te maken. Ze liegen en bedriegen en dat is iets waar ik de grootste pest hekel aan heb. De zuster kwam ook nog naar mij toe om te vragen wat er was ik heb haar gewoon normaal te woord gestaan en gezegd dat de zuster van de girlsschool de meiden verbood om bij Barbara te komen. Ik deed net of ik dom was en niet wist dat er contact is tussen deze zusters. De zuster zei tegen mij oh dan heeft Barbara iets fout gedaan dat kan bijna niet anders. Dus toen heeft de zuster zelf nog even met Barbara erover gepraat en zei weer precies hetzelfde. We hebben maar wijselijk ons mond gehouden we weten namelijk wel beter. De meiden zijn juist graag bij haar in de buurt omdat ze geweldig voor hun is en niet bang hoeven te zijn voor haar. Toen zijn we naar de girlsschool gegaan hebben met de leraren gepraat en zijn terug gegaan. We hebben gewacht op Consulata zei zou namelijk mee gaan voor een gesprek met de zuster en het hoofd van de school. Ik heb even met me ouders gebeld omdat ik niet tegen het feit onrecht kan. En dan is het fijn om even een veilig vertrouwd woordje te spreken met de mensen waar je het meeste om geeft. Het is nog steeds heel moeilijk te geloven wat hier allemaal gebeurt. Ik kan het ook niet op de beste juiste manier omschrijven zoals ik het mee maak. Je voelt het gewoon. Barbara heeft gevraagd aan mij of ik mee ging met haar gesprek omdat ze toch best zenuwachtig was. Na het gesprek ben ik in me bed gaan liggen ik werd wakker om kwart over 6. Ik ben onder een koude douche gegaan omdat we de hele dag al stroomuitval hadden. Heel de koelkast is ontdooit bijna niks is meer goed. Toen ik gegeten had en net klaar was sprong de stroom weer aan gelukkig. Daarna hebben we met Pamela gepraat en zijn we film gaan kijken.

Een hele dikke kus!
Liefs Kimberly.

Jambo!

Vandaag ben ik iets later als normaal naar het babyhome gegaan. Het was een puinhoop het was half negen en de baby’s van babyroom stonden nog steeds te krijsen in hun bedje om een beker pap. Ik heb ze aan tafel gezet en ben ze te eten gaan geven. Na het eten heb ik ze in bad gedaan en ben ik met ze gaan spelen. Volgens mij zaten ze niet lekker in hun vel want ze waren echt vervelend. Ik heb tot twee keer toe baby’s in hun bed gelegd omdat ze krijsend huilend om me heen stonden terwijl er helemaal niks was. Een baby heb ik ook voor straf in de hoek gezet omdat ze vrolijk op een andere baby aan het springen was dit was runda ze was kei hard aan het huilen en terecht. Na de kleine pauze ben ik terug gegaan en werd het me al snel teveel ze waren nog steeds even vervelend en hielden gewoon niet op met krijsen. Ik heb gezegd dat het me te veel werd en even rust wou dit begreep mama An gelukkig wel. Toen ben ik naar huis gegaan en daarna ben ik samen met Naomi even gaan winkelen om te ontspannen. Winkelen we zijn rangala in gegaan en hebben bij de kraampjes gekeken. We hebben sugarcain gehaald 1 meter 10 bob ( 10 cent) een bezem in keniaanse style 10 bob ( 10 cent). Daarna zijn we terug gelopen en hebben we sugarcain gegeten je kunt dit vergelijken met zoethout alleen is het toch net iets anders. Daarna ben ik gaan douchen en zijn we naar de girlsschool gegaan voor de opening van de kamer. Toen we aankwamen was Barbara druk bezig Naomi en ik zijn gaan zitten en hebben netjes gewacht zoals de rest. Om half 4 begon het allemaal en werd de kamer daarna geopend het was heel leuk en goed georganiseerd. Ik heb er een filmpje van gemaakt voor de sponsors zodra ik de mogelijkheid heb om hem erop te zetten zal ik dat zeker doen. Toen zijn we terug gegaan en heb ik met Consulata Chapati gemaakt. Tenminste ze heeft het mij geleerd op de Keniaanse manier. Dit is echt zo leuk om te doen en ook heel lekker. Dus als je een keer Chapati wil eten ik weet nu hoe het moet geef me een belletje :d.
Daarna ben ik met me ouders op skype gegaan en toen was het alweer laat heb ik me dagverslag gemaakt en ben ik gaan slapen.

Oriti !

Iloveyou all!

zaterdag 30 januari 2010.

Jambo allemaal!

Vandaag ben ik om 9 uur opgestaan. We hebben samen gegeten onze spullen gepakt en zijn naar de weg gelopen. Toen we bij de weg stonden hebben we de eerste beste matatu gepakt naar busia.
Busia is een grote plaats en ligt tegen de grens naar Oeganda. We zijn lopend de grens overgegaan naar overal eerst gepraat te hebben. Daarna hebben we in Oeganda winkeltjes gekeken en het waren heel veel mooie winkeltjes met vooral veel mooie schoenen. Ik heb natuurlijk een paar mooie schoenen gekocht. In Nederland zie je die schoenen niet het waren schoenen met een hak in de vorm van een hartje. Wel leuk maar allemaal net iets te. Na twee uur alle winkeltjes afgelopen te hebben zijn we terug gegaan naar Kenia. Toen zijn we naar accacia gelopen ( de coach bus). Naomi, Barbara en ik hadden zoiets van we hebben even een winkel nodig dus laat Consulata en Anita de bus maar regelen dan gaan wij even boodschappen doen. Toen kwam de busschauffeur gevolgd door Consulata dat we op moesten schieten omdat de bus nu zou vertrekken. We hadden nog niet eens een ding in ons mandje liggen en we werden de winkel al weer uit getrokken. Dit was wel heel grappig onderweg heb ik nog naar de busschaffeur geroepen polle polle. Dit omdat hij wou dat we in de brandende zon achter hem aan zouden rennen. Ik zei waarom nu niet in Keniaan style en moet het gehaast. Hij gaf als antwoord de bus moet op tijd vertrekken. Weken daarvoor hebben we 3,5uur op de Accacia bus zitten wachten. Toen we weer terug waren in Rangala heb ik nog even wat boodschappen gedaan. Wat eieren, melk, tomaten toen ik terug aankwam ben ik even buiten gaan zitten en heb even uitgerust. Daarna ben ik gaan eten en daarna gaan douchen. Ik ben daarna met Naomi en Barbara buiten gaan liggen en we hebben sterren gekeken. Volgens Barbara ( en nog een paar andere) is iedere avond Mars zichtbaar. Dus we kijken ook iedere avond naar mars. Toen kwamen onze Canadese buren buiten zitten en hebben we met hun gepraat en ze lieten ons een filmpje zien van het babyhome 2 jaar terug. Dit was heel leuk om te zien en ik vind dat ik nu al helemaal een goede reden heb om hier nog een keer terug te komen. Gewoon puur al om het verschil te zien van de baby’s nu en dan. Daarna zijn hun naar binnen gegaan en hebben wij nog gelachen met ze alle en zijn daarna naar binnen gegaan. Binnen hebben we nog een tosti gemaakt. Ik wou een tosti met mosterd maar dat ging niet helemaal goed. Moet je natuurlijk weer net Kimberly heten om heel je bord vol met mosterd te gooien. De dop is er namelijk afgesprongen toen konden de mieren zwemmen in de mosterd ahh nee zo snel waren ze niet. En geloof het of niet er is een filmpje van gemaakt dat het allemaal gebeurd. Hier op zie je ook Barbara haar tosti eten best wel lachwekkend omdat ze het niet door heeft en ook nog eens haar handen aan de bank afsmeert hahahah. Daarna zijn we gaan slapen en toen was het weer zondag.

Oriti!

Veel liefs van mij!













Zondag 31 januari 2010
Een geweldige wandeling door het prachtige Rangala:

Ten eerste voordat ik met me dagverslag begin.

Petra van harte Gefeliciteerd met je verjaardag en maak er een leuke dag van!

Vanmorgen heb ik tot 10 uur in bed gelegen niet uitgeslapen want ik was om 8 uur al wakker. Ik heb met de rest onbeten en daarna hebben we weer onze spullen gepakt en zijn we gaan lopen samen met William( william is iemand die hier op de compound woont en werkt zijn vrouw en kinderen wonen in een ander dorpje.) Aangezien hij veel van de omgeving hier weet zijn we met ze alle gaan rondlopen. De uitzichten waren prachtig en we hebben veel mooie dingen gezien. We zijn nog gestopt omdat een man ons uitnodigde zijn erf te komen bekijken. Het was heel mooi de vrouw had de huisjes beschilderd met een kleurstof. De kleurstof komt diep onder de grond vandaan en word gemengd met water en dat is het daar worden de huisjes mee versierd. Je kan je geen instelling geven hoe het is om in mudhuisjes te leven. Het zijn echt mooie huisje maar het ruikt natuurlijk ook. Een keer in de zoveel tijd moeten ze hun huisjes op nieuw aansmeren met het mud. Mud is gemaakt van koeienpoep, modder en een beetje water. Toen we weer een beetje terug waren op de weg zijn Naomi en ik naar huis gegaan en zijn William, Barbara en Anita nog even naar de markt gelopen. We hebben trouwens ook nog een plaats gezien waar de mensen water moeten halen. Dit is in heel Kenia dat er speciale water tappen zijn. Dit kan je jezelf niet voorstellen dat je voor je water moet lopen. De mensen waren dan vandaag ook hun was bij de waterplaats aan het wassen. Ze laten het daar op drogen en rusten in die tijd meteen uit en gaan daarna terug. Maar toen Naomi en ik thuis waren hebben we een beetje gerust en gepraat. Daarna ben ik me kamer gaan schoon maken en toen kwamen Barbara en Anita net weer terug thuis. Ik ben samen met Barbara buiten me was gaan doen en hebben lol gemaakt met de kinderen van Mildrith. Yacintha komt ons altijd helpen met wassen of eerder gezegd ze trekt het uit ons handen. De kleine Veroniqa komt je altijd als een schaap aan staan kijken en als je haar dan achter na rent heeft ze de grootste lol. Toen zaten Barbara en ik even rustig buiten in een voetenbadje en we hoorde de baby’s krijsen alsof ze iets aan werd gedaan. Dus zijn we even gaan kijken en met de baby’s gaan kroelen. Ik heb nog twee baby’s de fles gegeven en Barbara ook eentje. Daarna zijn we weer terug gegaan en ben ik me dagverslagen binnen gaan maken. Toen was het al weer half 7 en is Barbara begonnen met het avond eten. We hebben frietjes op met knakworstjes en boontjes. Was lekker om weer eens een keer frietjes te eten. Daarna ben ik gaan douchen en weer even veder gegaan met me dagverslag toen alles op internet gezet en daarna gaan slapen.

Veel liefs van Kimberly
En een hele dikke kus!





  • 26 Januari 2010 - 18:23

    CoMu:

    Goed gevulde dagen als ik dat zo lees, Kimberly.
    Maar ik denk dat je het ook goed naar je zin hebt. Succes en tot hoors.


  • 26 Januari 2010 - 19:46

    John & Agatha:

    Knap hoor, wat je allemaal doet daar, ze mogen wel heel blij met je zijn.
    Mooi werk meis, geniet ervan
    groetjes van de Leur
    XXX

  • 26 Januari 2010 - 21:04

    Cees:

    Hoi Kimberly. Als je zo doorgaat met het trainen van Jane dan heeft Kenya er over een jaar of 20 weer een topatleet in het hardlopen bij. Goed dat ze zo vooruit gaat. Je verhalen lees ik met veel plezier. Ik krijg af en toe best heimwee als ik hier bezig ben. Hier is alles steeds raka raka en bij jullie pole pole. Dat laatste bevalt toch beter. Veel plezier met de laatste weekjes Rangala en tot lezens,
    Cees

  • 26 Januari 2010 - 21:18

    Ons Twee Uit Etten!!:

    Hey Lieverd
    Wat een hoop liefde al niet kan doen, geweldig ben je bezig.
    En probeer maar niet aan beestjes te denken als je gaat slapen.
    Kusjes van het thuisfront. XXX

  • 27 Januari 2010 - 18:21

    Petra:

    Hey,

    Ik heb eindelijk internet hier in waarde! Je hebt het wel naar je zin zo te lezen en aan de foto's te zien! Heel veel plezier en succes daar! Enne die insecten doen je niets hoor! xxx

  • 27 Januari 2010 - 20:12

    Mama:

    Ben toch blij dat recepten van moeder op moeder gaan zodat jij als kind het nu ook al kan.
    Zal vast een heel goed soeppie zijn geweest.
    (Al zeg ik het zelf)
    Trouwens de beestjes eten je niet op, maar kunnen wel gemeen bijten.
    Kusjes ook van papa xx

  • 28 Januari 2010 - 12:51

    Natasja:

    Hee meid!

    Ik zit nu op school, je weet wel hoe dat gaat. Vanaf het moment dat je naar kenya bent gegaan heb je nog niets gemist hoor meid!
    Dus daar hoef je niet bang voor te zijn!
    Die spinnen lijken me echt heel eng! Ik niet meer uit me dekens durven denk!
    Nog eventjes en dan ga je naar je volgende stage plek toch?
    Leuke fotos ook trouwens!
    Ik wens je nog veel plezier en het is zo alweer april!

    Dikke kus Natasja

  • 28 Januari 2010 - 13:05

    Noortje:

    Echt hele mooie verhalen op je site!
    Veel suc-6!
    Xxx

  • 28 Januari 2010 - 19:01

    Jeanine:

    Tjeeminee jullie maken echt van alles mee zeg. Heel veel leuke dingen en zoals afgelopen dagen ook 'n hoop met onrecht waar je mee geconfronteerd wordt. Maar ik heb gelukkig van Barbara gehoord dat het onrecht weer is rechtgezet. Goed dat jullie elkaar zo steunen, zo komen jullie er samen wel. Veel succes met het project en veel plezier morgen bij de opening! Groetjes Jeanine (moeder van Barbara)

  • 29 Januari 2010 - 13:50

    Piet Van Der Sloot:

    Kimberly fantastisch te lezen dat jullie elkaar bijstaan. De leidinggevende aldaar zullen wel stik jaloers zijn op het gene wat jullie meiden daar met de kinderen voor elkaar krijgen. Ze schieten zelf veel te kort en misschien moeten jullie ze maar eens een spiegel kado. Cultuurverschillen zullen er altijd wel blijven.Laten jullie je niet uit het veld slaan en blijf gaan waarvoor je bent gekomen.
    Sterkte en Succes.
    Vader Naomi.

  • 29 Januari 2010 - 14:13

    Liliane:

    Lieve Kimberly en vriendinnen wat 'n toestanden ik geloof dat de tijd ver rijp is dat jullie aan de volgende stageperioden kunnen beginnen.Maar kom op meiden nog even het is ook weer weekend even weer de zinnen verzetten ,en wat 'n gezellige beestenboel is het bij jullie .Ik heb net ook lekker zelf soep gemaakt "kippensoep"!Gaan jullie het weekend nog verder aan dat geweldige project het ziet er al erg goed uit. Nou meisje weer 'n fijn weekend en tot schrijfs xxx van mij!

  • 29 Januari 2010 - 17:46

    YVONNE V.D SLOOT:

    Hoi kimberly,
    CULTUURVERSCHILLEN KUNNEN
    PROBLEMEN GEVEN.EN ER ZIJN DINGEN DIE NOOIT ZULLEN VERANDEREN.OOK AL WILLEN JULLIE DIT O ZO GRAAG.LAAT JE TIJD IN KENIA DAAR NIET DOOR VERPESTEN.BLIJF SAMEN LACHEN ,EN STUUR NAAR ZUSTER...

    VOOR ALLEMAAL XXX


  • 29 Januari 2010 - 18:50

    Annelies:

    Hee Girls,
    Ik had natuurlijk al veel gehoord van Anita. Jeetje wat een gedoe met die zusters;) Ik "verheug" me om naar Rangala te gaan;) Meiden heel fijn weekend en tot vrijdag:D:D dan is het party time!!

    Veel liefs Annelies vanuit Kisumu

  • 30 Januari 2010 - 15:34

    Carla:

    Hallo kimberly,

    Leuk om je verslag te lezen.
    Het gaat je goed af,vele groetjes van ons allemaal.

  • 31 Januari 2010 - 19:45

    Christel:

    Zo Kimberley,
    Ik ben weer helemaal bij...heb flink wat moeten lezen!Fijn om zo uitgebreid verslag te krijgen van je belevenissen.Jullie maken er echt wayt van van jullie verblijf daar en daar ben ik blij om!Super!...t komt goed!Jullie doen het prima daar....als een klein ten dode opgeschrven meisje nu kan staan met jouw hulp!Meid daar mag je trots op zijn!Een prachtig klaslokaal ....om trots op te zijn!Een kleintje dat moe,maar met een vol buikje op je schoot in slaap valt...Geweldig!Geniet van je tijd in Rangala,gebruik je tijd goed!Doe wat je kan!
    Ik ben trots op jullie allemaal...geef je dat even door aan de rest??
    Heel veel groetjes en lala salama
    Christel

  • 01 Februari 2010 - 17:29

    Je Ventje:

    de verhalen worden steeds leuker en het gaat steeds beter.
    die soep heb ik ook een keertje op die is wel goed te doen.
    uitkijken voor de spinnetjes he

    dikke kus ly

  • 01 Februari 2010 - 18:22

    Liliane:

    Hallo verslaggeefster uit het warme zuiden je hebt volgens mij 'n leuk weekend gehad dat was ook de bedoeling.Het is zo leuk om het te lezen heb zelf alleen niet zoveel nieuws,het was vanmorgen weer flink glad en druk op de weg ,heb er 3 kwartier over gedaan om in Breda te komen,maar gelukkig zonder brokken. Nou meisje dit was hem weer vanuit winters Etten-leur. kusjes xxx ik hou van je.

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Kimberly

Hallo Allemaal, Kijk rustig even rond en ga genieten van al mijn verhalen en gebeurtenissen. & een reactie is altijd leuk!, Ik zal er zo snel mogelijk op proberen te reageren. Doeii -xxx-

Actief sinds 04 Nov. 2009
Verslag gelezen: 189
Totaal aantal bezoekers 74278

Voorgaande reizen:

29 December 2009 - 04 April 2010

Kimberly in Kenya.

17 Augustus 2009 - 27 Augustus 2009

Lloret de mar

Landen bezocht: