Week 2: de tweede stage week in Rangala.

De tweede stage week in Rangala.

Maandag 11-01-2010.

Vandaag ben ik zoals altijd om half 8 opgestaan ik heb gegeten me medicijnen ingenomen en toen naar het babyhome gegaan. Toen ik daar aankwam was het voor mij gevoel een groot drama. De baby’s zijn ziek. Dus we moesten met ze naar het hospital. Aangekomen bij het hospital ( is op loop afstand zit namelijk op de compound) werden we van de ene naar de andere wachtruimte gestuurd. Lang gewacht natuurlijk totdat er eindelijk iets werd gedaan. En toen ze iets gingen doen heb ik me ogen uitgekeken ZO SLECHT! Er werd in de wachtruimte een naaldje in de vingers van de baby’s gezet voor een bloedmonster. De dokter wisselde niet van handschoenen. Er liep ook gewoon een spin dus ik schrok natuurlijk weer, ah ik moet zeggen het is al wel minder als eerst maar toch schrik ik nog. En toen ze de bloedmonsters hadden afgenomen was het tijd om een infuus aan te gaan leggen. Nou ik heb nog nooit zoiets akeligs gezien. Het was gewoon in de open lucht dus niet in een steriele schone kamer maar eerder een hele smerige ruimte. Ze knelde af met een gescheurd stuk handschoen die ring van de handschoen zegmaar. Ze droegen trouwens ook geen handschoenen en ook hun handen waste ze niet. En toen gingen ze beginnen met prikken. Toen ik dat zag was het bij mij helemaal gedaan. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ze het bij iedere baby zeker weten wel 20 keer hebben geprikt. De naald ging erin en er weer uit alsof het een spons was waarop ze konden oefenen. En de naald ging van de ene arm naar de andere arm of elleboog of voet. Het was gewoon te gruwelijk voor worden er spoot bloed op de grond. En de baby’s maar krijsen en doen en wat ik het ergste vond na een kwartier hoorde je een baby zelfs niet meer huilen zo versuft lag die op de arm van de zuster. De zuster die het infuus aan het zetten was is zelfs nog gevallen tijdens het prikken omdat ze gehurkt voor de baby zat en dat niet alleen ze viel terwijl ze een naald in haar handen vast had. De naald is tijdens het prikken ook wel een paar keer krom gebogen maar toch bleven ze de naald gebruiken. Ik heb zeker wel 2 uur lang zitten wachten met een baby die ik in mijn handen had hij moest eigenlijk ook een infuus maar uiteindelijk heb ik hem er met geen een gezien. Ik vond het zo afschuwelijk dat ik gewoon ben gaan rondlopen met de baby en uiteindelijk zei mij begeleider van Kimberly het gaat nu wel erg lang duren ga maar even terug met deze baby dan haal ik hem straks zelf wel. Dit heb ik natuurlijk meteen gedaan ik was hier zo van geschrokken dat ik meteen naar me eigen huisje ben gegaan na de baby weg gebracht te hebben om wat te gaan drinken. Ik heb even met Anita gepraat en daarna ben ik samen met Anita terug gegaan en heb ik Anita alles laten zien. Anita heeft meegeholpen de kleine baby’s te voeren. Ze is iets eerder weg gegaan en daarna ben ik ook naar huis gegaan om pauze te houden. Weer me medicijn ingenomen en even wat gegeten en uitgerust. Na de middag pauze wat denk je ik doe de voordeur open om naar buiten te gaan valt er ineen keer een salamander/ hagedisje op me arm. Ik heb natuurlijk weer alles bij elkaar geschreeuwd terwijl ik er helemaal niet bang voor ben alleen ik schrok gewoon. Anita kwam weer aangerend en moest kei hard lachen samen met de mensen die buiten stonden. En ze zei met Kimberly kun je altijd lachen die heeft iedere keer zulke dingen. Hahah :P. Weer aangekomen op het baby home was een van de vaders er om zijn zoontje te bezoeken omdat het vandaag zijn verjaardag was hij is 1 jaar geworden. Zijn vader heeft als cadeautje een heel leuk pakje nieuwe kleren voor hem mee gebracht met een pet erbij het stond echt heel leuk. Alleen nou ben ik heel benieuwd waarneer die het weer aankrijgt misschien pas weer met de kerst en dan zul je zien is die er al uitgegroeid. Tijdens de fruithapjes had ik Runda op schoot en voelde ik dat ze heel warm was en aangezien er een dokter aanwezig was ben ik meteen met haar naar de dokter gegaan. Ze heeft Malaria zegt de dokter dit heeft hij opgemaakt uit het feit dat ze 38,2 graden koorts had en dat ze diarree had en wat hoesten. Ze controleren het niet veders maar gaan het meisjes net zoals alle andere zieke baby’s gewoon de medicijnen tegen malaria geven. Ik vind dit echt heel link maar om een dokter tegen te gaan spreken is misschien ook wel heel brutaal dus dit heb ik maar niet gedaan. Een van de baby’s ( Barak Obama) die in de ochtend mee werd genomen naar het ziekenhuis is er heel slecht aan toe en ze hebben nog geen idee of hij het gaat halen. Ik vindt het echt heel zielig en ik hoop echt dat hij het gaat halen hij is nog maar 11 maanden. Morgen zal ik hier meer over horen. Daarna ben ik naar huis gegaan en wou ik gaan douchen waar ik even niet bij stil heb gestaan is dat de stroom eruit lag dat betekend dus ook geen warm water. Ik heb dus lekker onder een koude douche gestaan trouwens laat dat lekker maar weg want zo lekker was het niet. Ik heb eerder staan vloeken en tieren want wat denk je net als je onder de douche vandaan komt doet de stroom het weer. Achja ik was allang blij dat we onze pizza hebben kunnen opwarmen. Ik hou jullie op de hoogte en nog een prettige avond allemaal.

Een hele dikke kus!

Kimlaa.


Dinsdag 12-01-10 Een van de zwaarste dagen tot nu toe.

Jambo!

Lieve vrienden de titel van het verhaal zegt al heel veel over het verhaal wat ik nu ga schrijven. Zoals gewoonlijk ben ik weer om kwart over 7 half 8 opgestaan. Ik werd niet echt fijn wakker ik voelde meteen een grimmige sfeer hangen. Ik heb me aangekleed, gegeten medicijn ingenomen en ben naar het babyhome gegaan. Daar aangekomen kwam Pamela meteen naar me toe met een heel droevig gezicht. Ze vroeg of me Coach Anita er was maar dat was niet zo. Eigenlijk wist ik al meteen al waar het over ging jammer genoeg. De baby ( Barak) was die nacht overleden. Pamela heeft mij dit dus verteld en ze vroeg ook of ik de baby wou zien. Ik heb hier even over nagedacht maar ik heb uiteindelijk besloten om niet te gaan kijken. Ik had namelijk niet echt een band met deze baby dus ik kon het nog een beetje van me afhouden. Ik ben namelijk bang dat als ik wel zou zijn gaan kijken ik het nog dichter bij me zou halen en er misschien wel eng over ga dromen omdat het toch niet iets is wat ik dagelijks mee maak. Trouwens ik heb het nog nooit meegemaakt. Ik ben naar de andere baby’s gegaan en echt iedereen om me heen was aan het huilen ik vond het een hele moeilijk situatie. In de pauze ben ik daarom ook even een luchtje gaan scheppen en heb ik Anita gesmst en natuurlijk ook mijn moeder. Daarna belde Anita terug om te vragen of echt alles goed ging met me anders zou ze komen. Maar het punt is nu gewoon ik besef het nog niet dat hij er niet meer is. Ik zit er alleen aan te denken dat ik met hem heb gespeeld, zijn flesje heb gegeven. En dat het al een lekkere stevige baby was voor 11 maanden. En als ik dan naar zijn bedje kijk denk ik van nee hij is er echt niet meer. Na de pauze ben ik terug gegaan en alles verliep heel stroef en moeizaam. Je kon gewoon zo goed voelen dat er iets ergs is gebeurd. De baby ligt trouwens nog steeds ergens in het babyhome in een koeling. Zijn vader komt hem in de loop van de week ophalen. Wij houden ook nog een mis voor Barak en hier ga ik wel naar toe. Het zal moeilijke zijn maar ik wil toch nog wel mijn laatste eer bewijzen. De doodsoorzaak is Malaria de dag ervoor zijn we dus al met hem en nog twee andere naar het ziekenhuis gegaan maar zijn situatie is zo snel verslechterd. Pamela heeft ook de hele tijd aangegeven dat het nodig was om naar een beter ziekenhuis te gaan in Kisumu maar hier wouden ze niet naar luisteren. Uiteindelijk hebben ze dat wel gedaan maar net toen ze voor het ziekenhuis stonden was het te laat. Er zijn nog een paar baby’s ziek en liggen aan het infuus de conclusie die bij hun gesteld word door de dokter is ook malaria. Ik vind nu wel dat ze het heel goed moeten controleren want het lijkt mij erg verdacht dat er in een keer 5 malaria patiëntjes zijn. Dit komt omdat ze niet eens allemaal op dezelfde kamer liggen. Maar om veder te gaan met me verhaal ik ben om 1 uur gaan lunchen en in had al bedacht dat ik het voor vandaag wel even genoeg vond. Dus ik ben in de middag gewoon lekker thuis gebleven. Toen barbara thuis kwam en alles hoorde ben ik samen met haar naar de girls school gelopen om te zeggen dat zei bij mij bleef om mij te steunen. Dit wou ze namelijk graag dankjewel Barbara. We hebben samen de was gedaan en veel gepraat. Daarna zijn we allebei aan ons huiswerk gaan maken en hebben we wat gegeten. Daarna ben ik gaan douchen en heb ik de was binnen gehaald en toen als slot hebben we een leuke film gekeken om even al het naars van vandaag proberen te vergeten.

Lots of love!
Kimberly.


Woensdag 13-01-10.

Vandaag de dag naar het drama van gisteren. Ben ik zoals gewoonlijk opgestaan om kwart over 7 half 8, ik heb een banaan gepakt en heb me medicijn ingenomen. Toen ik bij het babyhome aankwam was er helemaal niemand te bekennen. Ik heb even bij de kleinste baby’s gekeken daarna gewoon naar de babyroom gegaan. Daar waren ze natuurlijk al allemaal wakker en aan het springen, huilen en krijsen omdat ze hun eten wouden. Dat ben ik gaan halen en ik heb ze allemaal aan tafel gezet om te gaan eten. Toen ze aan tafel zaten kwam er al snel iemand bij om mij te helpen dit was natuurlijk wel fijn. Ik heb namelijk niet zoveel ervaring en om ineen keer 8 krijsende baby’s te eten moeten geven is natuurlijk onmogelijk. Ik ben na het eten wat gaan opruimen en nog even naar de Admission
( kleinste baby’s) gaan kijken. Hier zag ik dat de nieuwe baby er was 2 weken oud. En je raadt het nooit deze baby heet ook Barak. Dit is voor Pamela erg moeilijk omdat het net lijkt of deze Barak de andere Barak zijn plaats in zal nemen. Maar dit is natuurlijk niet zo en dat zou ze zelf ook moeten weten. De baby kan er ook niks aan doen dat hij net komt als er een naamgenoot overlijdt. Ik vind het daarom ook erg zielig om te zeggen ik geef hem de fles niet. Hoe moeilijk je het er ook mee hebt de kansen van deze baby mogen niet ontnomen worden. Dus ik heb hem zijn flesje tot twee keer toe gegeven. Ik heb een poging gedaan tot verschonen maar hij zat tot aan zijn benen toe helemaal onder de gele diarree dus dit heb ik even aan de zuster overgelaten. Ik heb wel een nat washandje gepakt zodat ze het schoon kon maken. Aardig vond ik dit van mezelf hahah. Toen de baby’s van de babyroom lekker schoon( gebadderd en schone kleren) waren ben ik met ze naar buiten gegaan. Had ik dit maar nooit gedaan het was een grote krijsboel. De ene baby viel en toen de andere weer en toen zat ik en voelde ik in een keer dat het nat werd op me broek. Had er een baby overgegeven en natuurlijk ook weer een beetje over mij IEL! Even later zit er een andere baby over te geven. Ik ben daarom ook allemaal maar dingen tussendoor gaan doen en ik heb aangegeven dat het te moeilijk was 8 baby’s + 4 baby’s van admission. Hier werd niet echt naar geluisterd dit vond ik dus wel weer jammer dus ben ik gewoon telkens met een baby naar binnen gegaan om hem bijv te verschonen een flesje gegeven zodat ze geen andere keus hadden en wel moesten opletten op de baby´s. Daarna was het pauze en heb ik even koffie gedronken en ben ik weer terug gegaan. Toen ik terug kwam waren de baby´s van de baby room al met het middag eten bezig ik heb geholpen en ben daarna nog Barak een flesje gaan geven en toen gaan lunchen. Ik heb tijdens de lunch alvast het eten voor diezelfde avond klaargezet aardappels met bloemkool en …. En heb ik een stukje van mijn verslag gemaakt wat jullie nu zitten te lezen. Ohja en ik heb ook nog mijn was opgevouwen die dingen moet je natuurlijk nu ook allemaal zelf doen. Het is wel makkelijk als je iedere week alleen je was hoeft op te ruimen maar dat is dus nu niet zo. En daarna was me pauze weer om en ben ik terug gegaan.
Toen ik aankwam moesten ze allemaal nog verschoond worden dus daar ben ik maar mee begonnen. Ze hadden allemaal een poep luier ja een van de 8 baby’s niet. Daarna ben ik met ze gaan spelen ik heb een heel leuk spelletje. De lakens waar ze op liggen gebruik ik om een hutje te maken nou ze lachen echt allemaal dit is zo leuk. Na het spelen zijn we aan het avond eten begonnen en was de stage dag weer voorbij. Ik ben naar huis gegaan en heb eten gemaakt en daarna weer huiswerk met een muziekje erbij en voor de verandering hebben we film gekeken. Oh ja voordat ik het vergeet 23 januari is onze eerste Medical Camp. Dit is wat het woord zegt we trekken de rimboe in en de mensen komen daar dan heen en die moeten we gaan verzorgen.

Kwaheri (goodbye)

Dikke kus Kimberly!

donderdag 14 januari 2010

Amosi! Nadi?


Hallo lieve allemaal.

Vandaag ben ik later opgestaan als normaal kwart voor 8. Dit komt omdat ik vannacht een paar keer heb wakker gelegen. Een keer omdat ik naar de wc moest en om half 4 was er een beest in me kamer ontzettend veel geluid aan het maken daar werd ik wakker van. Hij was volgens mij aan het dood gaan want hij vloog een beetje rondjes net boven de grond en dan viel die weer stom beest. Toen ik eindelijk in slaap viel ging me wekker alweer. Wakker worden wakker worden. Ben heel snel geweest omgekleed medicijn ingenomen en naar het baby home gegaan. Daar heb ik de baby’s lekker hun flesjes gegeven en ben daarna met ze naar buiten gegaan. Toen kwam er in een keer een man aangelopen hij was aan het snikken en ik zag Pamela er meteen na toe lopen. Dit was de vader van Barak hij kwam ze zoontje ophalen voor de begrafenis. Hij was op de fiets met een zelfgemaakt lijk kistje achterop ik weet niet van hoever hij is gekomen maar ik weet wel dat het ver van Rangala is geweest. De arme man zakte bijna iedere keer in van verdriet hij was zo aan het huilen. Hij wist zich ook geen houding te geven. Ik ben bij de baby’s buiten gaan zitten en de vader ging naar binnen om te praten met de hoofdzuster. Daarna kwamen ze weer naar buiten werd het kistje gepakt en gingen ze naar een kamertje net buiten het babyhome. Ik kon dit allemaal zien ze hebben zeker weten een halfuur daar binnen gestaan om het manneke in zijn kistje te leggen en te bidden. Je zag ook dat de vader weer bijna instortte van verdriet. Ik heb me eroverheen gezet ik vind het nog steeds heel moeilijk en erg. Ik had ook echt tranen in me ogen. Maar het is niet anders het is ook niet meer teug te draaien want als dat kon had ik dat meteen gedaan. Daarna heb ik alle baby’s naar binnen gebracht en ben ik even naar binnen gegaan om pauze te houden. Na de pauze heb ik de baby’s hun fruithapjes gegeven en met ze gespeeld. En toen ben ik weer bij admission gaan helpen. Toen ik daar klaar was zag ik vanuit het raam ( je kan namelijk vanuit de ene kamer in de andere kijken). Dat Roda lekker in der blote gat stond te dansen lachen en gek te doen. Haar luier was niet goed strak genoeg aan gedaan dus ze had hem uitgetrokken. En hier heeft ze ook even gebruik van gemaakt. Toen ik namelijk aankwam lag er een boodschap voor me klaar, een lekkere verse drol. Ik heb er meteen helemaal afgespoeld en haar bed verschoond. Ze kon er alleen maar om lachen en zat de hele tijd van die brom geluidjes te maken die ik haar heb geleerd. Ik kon er eigenlijk ook wel om lachen. Toen ik net klaar was kwam Mildrith binnen gewandeld en vroeg aan mij in het engels do you have pads, wat versta ik nou do you have pets? Dus ik zeg in het engels dood serieus yes i have a dog. Staat ze me heel raar aan te kijken en wijst ze naar me broek. Dus ik snapte er niks meer van zegt ze in een keer ja want i have my period. Dus ik begon kei hard te lachen omdat ik eindelijk snapte waarom ze zo raar stond te kijken en natuurlijk moest ze zelf ook heel hard lachen. Hahah :p Daarna ben ik pauze gaan houden en hebben Barbara en ik een lekkere tosti gemaakt. Toen kwam Consulata en ben ik samen met haar me was gaan doen Barbara was namelijk al weer weg. Daarna ben ik samen met Consulata naar de weg gelopen om boodschappen te gaan halen. En iedereen begon in het Keniaans tegen met te praten ik verstond er echt helemaal niks van dus Consulata heeft me maar een paar dingen ingefluisterd. Nadi? Ber / Uhali gani? Nje ma/ hoe gaat het met je? Goed. Toen we terug waren ben ik beslag gaan maken voor de pannekoeken en daarna ben ik nog naar het babyhome gegaan om stage te lopen. Mos mos. Toen ik klaar was ben ik lekker gaan douchen en hebben we de pannekoeken gebakken. Ze waren lekker maar wel zwaar naar eentje zaten we allebei al vol en het was zelfs in de kleinste pan die we hadden. We hadden namelijk het verkeerde meel meegenomen maismeel. Maar ze waren wel lekker.

Oriti & Aheri.
Dikke kus Kimberly!



Vrijdag 15-01-10.

Jambo.

Hallo lieve vrienden,

Vannacht kon ik niet in slaap komen omdat er een mug onder me net zat. Ik ben onder me net vandaan gegaan heb doom gespoten en ben stom genoeg meteen weer terug gaan liggen ik vergaste bekant. Dit doe ik dus nooit meer ik wacht voortaan wel eerst even op de gang ofzo hahah :p.
Toen ik eindelijk in slaap viel kon ik er al weer uit ik heb ontbeten me medicijn ingenomen en ben naar het babyhome gegaan. Eerst heb ik de baby’s van de babyroom hun ontbijtje gegeven een lekkere beker pap zoals gewoonlijk en daarna ben ik naar admission gegaan om de kleintje hun flesjes te geven. Toen ik buiten de baby’s hun flesjes aan het geven was kwam Pamela met het schrift met alle medicatie in opgeschreven. Schrik niet de gezonde baby’s krijgen 4 verschillende soorten medicatie, een paracetamol, een amoxicilline, een diarree remmer en een slaappil om ze rustig te houden. Dit was voor mij de link die ik kan leggen met de baby’s die dood gaan. Er is zelfs ook nog naar buiten gekomen dat Barak geen Malaria had maar wat hij dan wel had kan de dokter niet zeggen. Daarna kwam Mildrith heel vrolijk naar me toe en gaf me een paar maïskorrels om te eten ze had ook een mes in haar handen. En ik had een baby op mijn schoot en een baby naast me liggen wat doet ze nou. De baby die op mijn schoot lag is caramel kleurig en lijkt op een Mzungu. Mildrith is er nog steeds van overtuigd dat wij geen rood bloed hadden dus ze gaat met de mes naar het baby zijn keeltje en zegt i wanne see if the blood is red. Dus ik zeg Are you crazy you can’t do that. Zegt ze Why not. Gaat ze met het mes naar het andere babytje pakt ze zijn wang en zet het mes ertegen toen flipte ik hem. Ik heb gezegd vind je dit grappig doe het dan bij jezelf. Zegt ze waarom doe je zo mijn antwoord hierop is geweest omdat het gewoon niet normaal is wat je doet als je bloed wil zien snij je maar in jezelf. Beloof je me dat je dit nooit meer zult doen en toen zei ze ja. Dus ik zei dan moet je me hand geven zodat je de belofte vast legt dit heeft ze gedaan maar me kijk op haar is nu wel erg veranderd. Raar mens! daarna ben ik veder gegaan met de flesjes geven en heb de baby’s in de babyroom te eten gegeven hierna was de stage dag om. En ben ik naar huis gegaan gaan douchen en heb ik me tas ingepakt voor Kisumu. Daarna heb ik een lekkere tosti gemaakt en hebben we nog wat tv gekeken. En toen begon het. Het was half 3 en nog geen Consulatata te bekennen. Dus barbara en ik zijn al zovast naar de weg gelopen om 4 uur kwam consulata ze had problemen met de coach waar ze in zat die zat namelijk met stukken. We hebben met ze 3en nog zeker weten tot 5 gewacht tot onze coachbus kwam ( dit is een grote bus). Tot onze grote verbazing zat deze bus vol terwijl we plaatsen hadden gereserveerd. We hebben nog een halfuur gewacht op een lege matatu ( klein busje). Het was half 6 toen we er een hadden. We zijn om half 7 in Kisumu aangekomen. En wat moest ik me daar toch weer nodig plassen. (bekend verhaal he voor de gene die me goed kennen Tammie:P whahaha ). Maar ik heb nu alwel weer genoeg verteld voor vandaag. Slaap lekker!

Dikke kus!
Kimberly!

Zaterdag 16-01-2010 in Kisumu.

Jambo!

We hebben eerst lekker uitgeslapen tot een uur of 10. Daarna ben ik aangaan kleden heb ik even op internet gekeken. En toen Barbara, Marieke, Annelies terug waren van het boodschappen doen. Hebben we Sammy op gebeld en zijn we naar de Masai markt gegaan. Met ze 5en in een tuk tuk was wel krap maar eigenlijk ging het ook wel weer heel goed. Toen we op de markt aankwamen zag ik zoveel leuke dingen. Mooie kettingen, armbandjes, oorbellen, tassen echt van alles. We hebben er zeker weten 2 uur rond gelopen in de brandende zon. We hebben bij alle kraampjes gekeken want zo groot is het helemaal niet. Maar we heel indrukwekkend ik weet nu waar ik al me souvenirs moet gaan halen. Veel dingen worden met de hand gemaakt. Dit is echt heel bijzonder en mooi. En het is ook heel interessant om te leren afbieden hier. Ik heb zelfs bij een kraampje oorbellen gratis mogen uitzoeken omdat ik best wel veel bij haar had gekocht ( 8euro). Ik was haar eerste klant van de dag dus daarom was ze zo blij. Nadat we klaar waren op de markt weer Sammy gebeld of hij ons kwam halen. En dit duurde mij natuurlijk weer een beetje te lang en toen zei iemand daar kun je drinken kopen. Dus dat ben ik meteen gaan doen en de rest kwam ook om lekker iets te drinken. Toen we toen we terug waren heb ik gedoucht en ben ik nog even op internet gegaan. Toen was het half 7 en kwam Sammy ons weer halen om ons weg te brengen. We zijn gaan uit eten bij De grill house ik heb een pizza op hij was wel lekker maar om nou iedere keer een pizza te eten. Dan eet ik hem toch liever zelfgemaakt thuis. Toen we klaar waren met eten zijn we naar de Grill gegaan. Dit zit naast De grill house. We hebben boven gezeten en wat gedronken en toen het iets later werd zijn we gaan dansen. Ik voelde mezelf heel draaierig door de hitte dus ik ben samen met Naomi buiten gaan zitten. In de lekker frisse lucht toen we terug waren ben ik gaan douchen en meteen naar bed gegaan.
Nakupenda!

Kimberly.


Zondag 17-01-10 de dag dat we weer terug zijn gegaan naar Rangala.

Vanmorgen toen ik wakker werd voelde ik mezelf echt niet lekker het leek zelfs alsof ik 40 graden koorts had en dan weer in een keer een tempratuur van maar 35 graden. Ik ben meteen met Barbara en Naomi mee naar de winkel gegaan omdat we al wat aan de late kant waren. Toen we terug waren kon ik weer met haast me tas in pakken omdat we de Coach naar Rangala moesten halen. Ik heb snel wat gegeten maar nog steeds voelde ik me niet lekker. Toen we bij de coach aan kwamen hebben we nog een tijdje moeten wachten. Toen hij er eindelijk was heeft het nog zeker weten 15 minuten geduurd voordat we weg waren. Eindelijk onderweg voelde ik me heel moe en viel ik bijna in slaap. Eindelijk in Rangala aangekomen heb ik al me spullen uitgepakt en netjes opgeruimd. Ik heb weer wat gegeten maar ik voelde me nog steeds zo slap en warm van binnen koud aanvoelend van buiten. Dus toen ik klaar was met eten heb ik een zakje ors ingenomen en toe voelde ik me al wat gelukkig! Ik ben daarna nog even bij het babyhome gaan kijken en nog even geknuffeld met de baby’s. Daarna ben ik achter de computer gaan zitten en heb ik me dagverslagen gemaakt van gisteren en vandaag. Na de dagverslagen gemaakt te hebben ben ik Anita gaan helpen met koken. Ik heb de komkommersalade gemaakt en Anita de rest. Boontjes met tomaat gehakt, ui en knoflook allemaal in een pan gebakken. Dit was echt heel lekker. Daarna ben ik me verslagen op internet gezet en hebben we nog een beetje gepraat. Ik ben optijd naar bed gegaan.

Dit was mijn weekend!
Een hele dikke kus!

Kimberly.