Week 53: Cocaïne in my plane!

Week 53:

De sterren vlucht naar Nairobi.

Toen ik op Schiphol aankwam met me ouders hebben we eerst een uur lopen zoeken naar de rest. Naar de rest gevonden te hebben zijn we de bagage ingaan checken. Van iedereen was de bagage goed maar er zit natuurlijk weer een maar aan, mijn bagage was natuurlijk weer te zwaar dus ik heb 2 dozen handschoenen uit mijn koffer gehaald en een map met stage opdrachten in mijn handbagage gestopt. Daarna hebben we afscheid genomen van onze families en zijn we door de douane gegaan.
Toen we door de douane zijn gegaan heb ik lekkere parfum van Chanel gekocht.
En daarna zijn we doorgelopen naar de gate daar moesten we natuurlijk wachten tot ons vliegtuig helemaal gereed was voor vertrek. Toen ons vliegtuig uiteindelijk klaar was voor vertrek mochten we aan boord. Eindelijk aan boord helemaal gesetteld vindt Marieke een geheimzinnig pakje een rood ingepakt pakje ze heeft het aan de stewardess gegeven. Toen kwam er de melding dat het pakje onderzocht werd en dat we nog niet de lucht in konden. Ook waren er twee mensen te laat dus daar moesten we ook op wachten. Toen de mensen uiteindelijk in het vliegtuig zaten dacht ik van ahh mooi dan gaan we zo mooi de lucht in. Nou mooi niet dus het geheimzinnige pakketje van Marieke werd nog steeds onderzocht door een man van de Security. Er is zelfs nog contact geweest met de Koninklijke Marechaussee die hebben ons de uiteindelijke toestemming gegeven om de lucht in te gaan. En het pakje wat Marieke gevonden had bleek cocaïne te zijn. De vlucht ervoor was een vlucht uit Curaçao en die vluchten worden door de security extra goed gecontroleerd maar niet goed genoeg blijkt wel. Dus we zijn uiteindelijk een halfuur drie kwartier later de lucht in gegaan. In de lucht hebben we hele mooie plaatjes gezien zoals de Alphen, en de Sahara, en de kustlijn van Afrika zo mooi allemaal. Toen we geland waren hebben we lang op onze bagage gewacht maar gelukkig niet in de rij gestaan voor ons visum. Nadat iedereen al zijn bagage had gingen we door naar de vertrek hal hier stonden consulata en millicent ons op te wachten. We kregen een heel hartelijk onthaal dit was heel leuk en vooral ook fijn omdat je dan weet dat je er dan niet alleen voor staat. We hebben een beetje gepraat en gewacht op ons vervoer. Alles gaat heel langzaam dit is iets waar ik echt aan moet wennen. In Nederland staat alles gepland en hier doen de mensen gewoon waar ze zin in hebben. Dus uiteindelijk in de bus onder weg naar het Shalom house nog even gestopt bij de supermarkt om 11 uur in de avond. Lekker even rustig rondgekeken en geld op gepind, een hele stapel geld in je handen en het is hier maar 3 briefjes en daar iets van 16 van 10,000. Maar dat geeft je natuurlijk ook weer een heel rijk gevoel, Haha. Toen we uit de supermarkt liepen stonden de bewakers met geweren toe te kijken hoe de murengue ’s weer weg gingen. Toen eenmaal weer in de bus waren we al snel bij de ingang van het Shalom house, spullen uit de bus gezet en even rondgekeken voor zover mogelijk. Daarna kwamen we erachter dat we onze koffers nog even 4 trappen op moesten tillen. Consulata hielp een paar van ons door de koffers van 23 kilo zwaar op der hoofd te dragen. Dus naar alle koffers naar boven te hebben gesjouwd gingen we maar even lekker douchen, en na het douchen wouden Naomi en ik nog even naar beneden naar Corry, Anita en Kees maar we liepen verkeerd en kwamen een blaffende hond tegen. We zijn op een bankje gesprongen en hebben gewacht tot de hond weg was. Dit zijn al een paar avonturen die we hebben meegemaakt en er komen er nog veel meer.



De eerste dag in Kenya 30-12-2009:

Jambo!

We zijn vanmorgen vroeg opgestaan namelijk om 7 uur en om 8 uur moesten we beneden zijn voor het ontbijt. Maar wat je wel kan zeggen polle polle alles rustig aan. Daarna zijn we met ons eigen busje naar het olifanten weeshuis gegaan. Dit heeft een hele mooie indruk achter gelaten, je ziet dat de olifanten een mooie kans krijgen in hun leven. Ze hebben lekker in de modder gerold en de fles gekregen de fles was in 1 minuut op als het niet sneller was. Hierna zijn we naar het ranger restaurant geweest. Dit is een restaurant waar je op een veranda kan zitten en naar de natuur kan kijken en als het goed is de dieren maar wij hebben natuurlijk weer de dat we alleen een roofvogel voorbij zien komen. Maar het eten was wel heel lekker ik heb chicken fingers met chips op.
Na het eten zijn we nog even langs een souvenirs shop gegaan en een beetje rond gekeken. Toen zijn we door gegaan naar de Slums de sloppenwijken van Nairobi. Hier ben ik echt geschrokken de mensen leven in zo een slechte toestand. Ze leven tussen het vuilnis en het stapelt zich op omdat het niet opgeruimd wordt! De geur die je ruikt is ook niet te weerstaan ik zou er het liefst met een wasknijper rond zijn gaan lopen. De lijmsnuivers lopen rond en de kinderen van een jaar of 1 rennen vrolijk rond en roepen hello how are you; ze komen je handjes geven en vinden het leuk om even je aandacht te krijgen. Het is echt een wereld van verschil met Nederland. Ik heb me ogen uit gekeken en ik vindt echt dat de situatie moet veranderen hier. De kinderen spelen tussen het vuilnis de stank die er hangt is niet uit te staan. Het is allemaal een hele ervaring om mee te maken. Na de slums zijn we weer terug gegaan naar het shalom house, daar hebben we een uur wat voor ons zelf kunnen doen en daarna zijn we gaan eten. Na het eten heeft iedereen weer iets voor zichzelf gedaan en daarna zijn we gaan slapen omdat we de volgende dag weer vroeg op moesten.



Oudjaarsdag in Kenya 31-12-2009:

Amosi!

Amosi betekend hallo in het luo, ik ben al veel aan het leren zien jullie wel.
Maar mijn verhaal van vandaag:
Vandaag zijn we rond 7 uur half 8 opgestaan en Millicent en Consulata stonden in een keer aan de kamer deur om onze koffers te halen. Dit keer hebben ze de koffers samen gedragen en niet op de manier van Consulata( op je hoofd) je ziet dit trouwens wel heel veel mensen doen, ik denk dat ze het een makkelijke manier van vervoeren vinden, maar het lijkt me wel hoofdpijn verwekkend, haha! Toen we allemaal klaar waren zijn we aan het ochtend ontbijt begonnen toast met jam en een kopje thee, het was wel lekker maar allemaal heel anders als het Nederlandse eten. Daarna hebben we de spullen in de bus geladen en zijn we vertrokken naar Kisumu. Onderweg hebben we echt heel veel gezien zoals, apen & zebra’s langs de weg, flamingo’s,schapen, geiten, kippen, eenden, honden, een maraboe (dit is een vogel). En heel veel mensen die langs de weg lopen, veel armoede gezien eigenlijk niks anders, vrolijke kinderen die aan het zwaaien zijn. En veel politie de ene keer wordt je aan de kant gezet en de andere keer laten je ze gewoon doorrijden. De eerste keer dat we aan de kant werden gezet was er iets met de papieren en heeft de buschauffeur zijn baas moeten bellen. Uiteindelijk is er iemand papieren komen brengen en konden we weer door met onze reis naar Kisumu. We hebben een wedenschap afgelegd deze luidt: ‘ hoe vaak worden we aan de kant gezet door de politie’ ik: 10 keer, Kees: 15 keer, Barbara: 8 keer, Marieke: 9 keer, Annelies: 7 keer, Naomi: 9 keer, Millicent: 7 keer, Corry: 11 keer, Anita: 12 We hebben er een bedrag op gezet van ieders 50 shilling. We zijn vandaag 2 keer gecontroleerd en nog een paar keer politie tegen gekomen, dus niemand heeft het goed voorspeld. Veders zijn we gestopt bij de rift valley en hier hebben we een paar mooie foto’s gemaakt. Ik moest naar de wc en dit was voor de eerste keer het is dus echt een hok met een gat erin en twee plankjes om je voeten op te zetten, wat je al wel kan raden is dat het er erg stonk dus snel erin snel eruit. Daarna zijn we weer door gaan rijden en na een tijdje weer gestopt om naar de wc te gaan en wat eten te halen. Het eten hebben we in de supermarkt gehaald, het is echt allemaal heel anders in de supermarkten. Ik merk nu echt dat ik een verwende poepzak ben als ik na eten kijk. Barbara en Naomi hadden graag beleg op hun brood gehad maar dit was bevroren dus dat is al een groot verschil met Nederland en Kenia. Ik ben natuurlijk nog niet in alle supermarkten geweest maar ik denk niet dat er echt veel verschil is. Toen iedereen klaar was in de winkel zijn we weer terug gelopen naar de bus en weer veder gegaan. Onderweg hebben we gegeten en natuurlijk lekker naar buiten gekeken. We hebben het weer van de morgen naar de middag zien veranderen, toen we weggingen in Nairobi was er nog niet echt zon daarna kwam de zon steeds meer door en toen we in de buurt van de rift valley kwamen was het zonnetje lekker aan het schijnen. Maar hoe dichter we bij en Kisumu kwamen hoe lelijker het weer werd in een keer begon het te regenen. Dus toen zei Kees nou als je sneeuw ziet liggen ben je vast en zeker weer in Nederland. Nog geen kilometer veder ligt er sneeuw aan de kanten. Millicent heeft dit nog nooit meegemaakt dus het was toch wel even apart voor haar om sneeuw te zien liggen, en eigenlijk dacht ik zelf meteen nee ik dacht dat ik naar zon ging niet alweer naar de sneeuw. Achjah het was maar een heel klein beetje sneeuw en hier in deze warmte is het snel weg. Maar even om weer terug te komen op mijn verhaal we gingen naar het thee huis. We hebben kilometers theeplanten gezien dit is van Lipton thee. Het donkere is geplukt en het lichte moet nog geplukt worden. Maar eenmaal in het thee huis aangekomen dacht ik bij mezelf wat zou ik nou eens bestellen uiteindelijk heb ik een kop thee besteld en om eerlijk te zijn vond ik het helemaal niet zo lekker dus ik heb er veel suiker bij gegooid maar dat veranderde de zaak niet. Daarna zijn we weer veder gegaan naar het project van de zus van Corry. Dit is een weduwe project alle weduwe wonen hier samen en nog een paar mensen. Hier hebben we Nederlandse frietjes gegeten en wat gekletst met de mensen. Het toetje was een schijf ananas nou mensen ik kan jullie wel vertellen dit is de beste ananas die ik ooit op heb zo lekker zoet niet normaal. Naar mijn lekker schijf ananas zijn we veder gegaan naar Kisumu, eindelijk in Kisumu aangekomen hebben we kennis gemaakt me de watcher en Sammy onze tuk tukker, allebei hele vriendelijke mensen. Naomi, Kees en Anita zijn meteen doorgegaan met Sammy naar de supermarkt, omdat we nog het een en het ander nodig hadden voor oud en nieuw. We hebben ons zelf lekker opgefrist en daarna zijn we met ze alle oud en nieuw gaan vieren. Ohjah Kees bedankt voor het maken van de lekkere oliebollen en het sponsoren van onze oud op nieuw avond!

Veel liefs van Kimberly and a happy 2010.

Nieuwjaarsdag in Kenia 01-01-2010.
Jambo!

Vandaag weer een nieuwe dag, laat naar bed vroeg uit bed is iets wat erbij hoort, dat denk ik dan maar tenminste. We zijn vandaag naar de mis geweest in de kerk in het plaatsje Awasi. Het was een hele mooie mis met veel bidden natuurlijk en dansen, zingen. Ik kom nooit in de kerk ik heb er geen geduld voor en het is saai naar mijn mening. Maar als het zo een mis zou zijn als vandaag dan zou ik er echt wel graag komen. Alleen ik vond het jammer dat ik de taal niet verstond sommige stukken waren Engels maar de meeste delen van de mis gewoon in het swahili’s. Na de mis zijn we bij de priester op bezoek gegaan. Om te vertellen wat we kwamen doen in Kenya. En we hebben trouwens ook nog voor de mensen in de kerk moeten vertellen wie we waren. Ach ja jezelf voorstellen in een volle kerk dat is natuurlijk hartstikke leuk. We stonden namelijk even voor ongeveer 400 a 500 man. En ze zaten ons de hele mis al aan te kijken omdat we blank zijn. Ze vinden dit zo raar oh ja en wij stinken ze knijpen hun neus dicht als we voorbij komen ( niet iedereen maar de kinderen van tussen de 10 en 12 wel) Maar hun hebben voor ons ook weer een andere geur. Naar de mis zijn we naar de preister gegaan we hebben hier uitgelegd wat we in Kenia komen doen. We kregen koffie of thee aangeboden en het is onbeleefd om te weigeren dus ik heb maar een kopje koffie genomen en het smaakte eigenlijk best wel goed met zulk warm weer. Toen waren we Consulata in een keer kwijt wat bleek nou zei was al naar haar huis gegaan om de auto te halen. Dus wij zijn haar achter op gegaan. Toen we daar aankwamen was het en heel leuk complex met allemaal huisjes. Er zaten eenden met kuikentjes en de kinderen zaten iets veder op in alle rust te eten totdat ze ons zagen. De kleinste begon meteen te huilen je zag echt angst in haar ogen en doordat ze begon te huilen begon de andere kleine ook. Dus we zijn maar snel naar het huis van Consulata gegaan om het even te bekijken. Want we wouden meteen terug naar Kisumu eigenlijk maar toen kwamen er in een keer schalen te voorschijn en stelde ze voor om te blijven eten. En aangezien het onbeleefd is om nee te en zeggen zijn we blijven eten, rijst met in de morgen een vers geslachte kip. Heel onbeleefd van mij misschien maar ik heb geen kip genomen en de reden is omdat de mensen langs de kant de kippen aan hun poten vast houden en proberen te verkopen bedenk wel ze leven nog en bungelen gewoon op ze kop ik vindt dit zo zielig dus ik eet geen kip meer. Misschien straks wel helemaal geen vlees meer. Maar de rijst was wel lekker. Daarna zijn we terug gegaan naar Kisumu en hebben we de rest van de middag voor onszelf gehad. Bedankt meiden, Anita, Corry voor jullie steun!
Het avond eten zijn we in de stad gaan eten ik heb spaghetti op het smaakte goed ook al was het toch anders als in Nederland, Kees en Annelies hadden een lekker kip besteld, ja dat dachten ze dan. Het was nog kleiner als een drumstick en het bot was er maar de kip eigenlijk niet. En aangezien kees alleen kip had besteld moesten we best wel lachen toen het bord werd geserveerd. Ach ja het verschil moet er zijn en qua prijs klasse is het ook wel normaal 180,00 shilling voor een maaltijd dat is in euro’s 1,80 en dan drinken erbij 70.00 shilling dus dat is 0,70 euro cent. En hier heb je gewoon goed voor gegeten. Daarna zijn we weer terug gegaan met onze trouwe tuk tukker Sammy.
En toen we weer thuis waren hebben we gewoon gerelaxt. En morgen begint ons nieuw avontuur.
We gaan naar Rangala toe, hier zal ik de eerste 6 weken zijn, en ik loop stage bij de baby’s.
Sponsors ik wil jullie bedanken voor al het gestorte geld tot nu toe, en de resultaten komen maar ik wil eerst een goed doel hebben om het aan te besteden.

Dikke kus Kimberly &
Heel veel liefs uit het onwerende, regende, zonnige Kenya.

02-01-2010 De tweede dag van het nieuwe jaar:

Vandaag gaan we naar Rangala en daar blijven Naomi, Barbara en ik de eerste 6 weken. Aangezien er nog niks van boodschappen daar is zijn we dat met ze drieën vanmorgen gaan doen. Om 9 uur was Sammy er toen we bij de winkel aankwamen hebben we echt een dik uur rond gelopen om boodschappen te doen. Je kan er namelijk van alles kopen van servies tot een motor en je eieren maar ook een tv. Dus je kunt nagaan dat het wel even kan duren allemaal. Het is ook niet logisch ingericht in Nederland heb je eerst het groente om een voorbeeld te geven hier hebben ze eerst het elektronische spul. Maar het is allemaal gelukt en de boodschappen is binnen.
Daarna zijn we terug gegaan naar de andere hebben we de spullen ingeladen en zijn we door gereden naar Rangala. Dit heeft dik 2 uur geduurd maar dat maakt allemaal niet uit polle polle. Onderweg zijn we nog gestopt op de evenaar. Ik dacht dat dit heel spectaculair zou zijn het was alleen in bol aan de kant van de weg. Maar ik moet wel zeggen dat het wel bijzonder is geweest om mee te maken. Ik kom hier namelijk niet iedere dag. Daarna zijn we doorgereden naar Rangala, toen we aankwamen wouden we natuurlijk niks liever naar binnen om alles te bekijken en de kamers uit te zoeken. We hebben lootjes getrokken en ik zit in kamer 3. Ik vindt het een mooie kamer en ik ben er blij mee, en nu zeker omdat ik al me spullen heb uitgepakt en helemaal gesetteld ben. Na het bekijken van het compound zijn we meteen naar het babyhome gegaan. Hier is echt een nieuwe wereld voor mij open gegaan. De baby’s moesten we nog even met rust laten want we moesten ons zelf eerst even voorstellen, en ja daar komt natuurlijk een hapje warm eten bij kijken. Dus we zitten aan tafel en krijgen een lekkere soep ik neem een tweede kop, en ik krijg nog wat bijgeschonken. Ik denk dit is lekker voor de middag wat denk je een grote pan rijst en kip en nog veel meer komen op tafel te staan, en het is onbeleefd om niks te nemen. Dus dan neem je maar wat, en de kip heb ik weer overgeslagen ik denk ik neem wat soep = saus. Ligt erin een keer tussen me rijst een heel raar balletje, het leek ook echt op een balletje maar dat kon natuurlijk niet want een kip is vrouwelijk. Wat het wel was is ons vertelt het is een ei in de kip der buik die nog moet gaan groeien. Ik heb me rijst niet meer aangeraakt. Het is allemaal heel anders als in Nederland. En ik heb nog een paar Keniaanse recepten uitgeprobeerd; Kool salade maar dan warm, een soort van spinazie, grasachtig iets, een Keniaanse oliebol, en tjapatie. Na het hoofdgerecht hebben we een heerlijk stuk ananas gekregen, en daarna zijn we naar de kinderen gegaan. Naar alles bekeken te hebben ben ik mijn kamer naar mijn zin gaan inrichten. Daarna ben ik terug gegaan naar het babyhome en heb de kinderen op bed gelegd. En een beetje rondgekeken. Toen ben ik weer terug gegaan en hebben we gegeten en een beetje uitgerust, en daarna zijn we weer terug gegaan naar het babyhome om de baby’s de fles te gegeven. Ik heb geholpen met de flessen klaar te zetten en natuurlijk met de fles te gegeven. Daarna heb ik de baby’s die ik de fles heb gegeven ook verschoond. Ik moet zeggen dat Naomi goed met baby’s om kan gaan ik ben nog een beetje aan het stuntelen maar dat komt nog wel goed ik heb 6 weken de tijd om het te leren. Tijdens de flesjes geven hadden we een leuk gesprek met de verzorgster/ zuster. De zuster denkt dat wij blanke mensen tegen niks kunnen dat als je ons slaat dat we openklappen en dat er wit bloed uit spuit. Dus wij zijn meteen terug in de aanval gegaan, en hebben gezegd denk je dat wij wit bloed hebben nee doe niet zo gek. Maar dat dacht ze dus echt. Dus wij haar gevraagd wat voor bloed kleur zei heeft en ze zei ik heb rood bloed. Dus ik begon te lachen omdat zei dat ook deed en ik zei nee maar je bent bruin dan moet je toch bruin bloed hebben. Daarop antwoordde ze heel heftig nee natuurlijk niet. Ze vroeg zelfs nog hoe het zat met onze maandelijkse periode. Ze dacht dus echt dat het wit werd in onze broek. Ze wil dat wij het aan haar laten zien dat het rood is als we ongesteld zijn, dus Barbara zei toen we terug waren ik spuit wel een beetje ketchup in een maandverbandje. En toen was de dag weer om.


03-1-2010 alweer de derde dag van het jaar.

Vandaag alweer een nieuwe dag. We hadden met ze drieën afgesproken om om kwart voor 8 in de gang te staan omdat we om 8 uur zouden gaan helpen in het babyhome. Ik ben om 5 voor 8 wakker geschrokken en ik hoorde niks, wat bleek nou we hadden ons gewoon alle 3 verslapen maar razendsnel aangekleed en om 5 over 8 stonden we in het babyhome. Maar alles gaat op de polle polle manier dus ze zijn het gewend. We hebben de baby’s de fles gegeven, luiers verschoond en natuurlijk lekker geknuffeld. Knuffelen is echt iets wat ze missen dat voel je echt aan ze. Als je ze vast pakt klamme ze zich helemaal vast en ze knijpen je ook echt. Daarna ben ik naar de iets oudere baby’s gegaan dit vond ik echt heel leuk totdat ik de baby voor me had die een lekkere poepbroek had. En dat in de morgen nog niet gegeten ik kreeg echte overgeef neigingen. Ik heb me verstand op nul gezet en hem uitgekleed, veder dan uitkleden kwam ik niet dus de zuster nam het over. Daarna heb ik er een paar in bad gedaan en aangekleed. Dit was ook echt heel leuk om te doen. Daarna ben ik bij Naomi en Barbara buiten gaan zitten bij de baby’s de baby’s klommen zowat in me nek. Eentje begon spontaan te huilen in mijn armen. Ik heb haar getroost en toen werd ze helemaal rustig en ging lekker liggen in me armen liggen en rondkijken, ik denk gewoon dat ze de liefde voelen die ze anders niet krijgen. Daarom vindt ik het zo leuk om hier te zijn omdat je liefde kan geven en je krijgt het ook van de baby’s en peuters en kleuters terug. Daarna zijn we gaan ontbijten naar het ontbijt zijn we naar de pastor gegaan. Hij wou ons namelijk leren kennen en weten wat we precies kwamen doen. We hebben een filmpje gekeken die Corry heeft gemaakt een paar maanden geleden. Hij was er heel blij mee. Dus hij wou een filmpje van ons maken, hij kwam echt met een gloednieuwe camera aan, dit is best wel raar om te zien zoveel armoede en wel hele rijke priester om het zo maar te zeggen de mensen in de slums wassen zich met water waar ze in plassen, poepen alles en hij heeft een gloednieuwe filmcamera. Daarna hebben we de kerk van Rangala bekeken en daarna de girlsschool en de boysschool en daarna zijn we terug gegaan naar de compound even wat opgruimd. Na dat we opgruimd hadden zijn we naar Ugunja gegaan voor de boodschappen, voor 5 uien en een bol knoflook betaal je 70 cent echt niet normaal zo goedkoop vergeleken met Nederland. We hebben in Ugunja nog wat gedronken. En daarna zijn we terug gegaan naar de compound. Barbara heeft lekker gekookt pasta met een zelf gemaakte tomaten saus en Naomi een tomatensalade. Daarna opgeruimd en verslagen gaan schrijven. Corry is zo lief geweest om voor ons de dongel te instaleren. Dus nu kunnen we op internet zoals je ziet. Na de verslagen schrijven heb ik ze erop gezet en toen ben ik gaan strijken. Toen me strijk klaar was ben ik gaan slapen.

Tot de volgende keer maar weer!

Veel liefs Kimlaa!